พุทธศาสนสุภาษิต	คำอ่าน	คำแปล
มนุชสฺสา สทา สตีมโต	มะนุชัดสา สะทา สะตีมะโต	ควรมีสติอยู่ทุกเมื่อ
นิจจํ ปชฺชลิเต สติ	นิดจัง ปัดชะลิเต สะติ	เมื่อถึงคราวทุกข์ ก็ควรมีสติ
ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ	ยัง ลัดทัง เตนะ ตุดทับพัง	ได้สิ่งใด ควรพอใจสิ่งนั้น
สาธุ สพฺพตฺถ สํวโร	สาธุ สับพัดถะ สังวะโร	การสำรวมระวังในที่ทั้งปวง เป็นสิ่งที่ดี
กริยา เจ กยิราเถนํ	กะยิรา เจ กะยิราเถนัง	ถ้าจะทำ ก็ควรทำให้จริง
มตฺตญฺญุตา สทา สาธุ	มัดตันยุตา สะทา สาธุ	ความรู้จักประมาณตน ย่อมทำประโยชน์ให้สำเร็จทุกเมื่อ
กาเยน สํวโร สาธุ	นัดถิ โทสะสะโม กะลิ	การระมัดระวังตัว เป็นสิ่งที่ดี
อกฺขธุตฺตํ อปายมุขํ	อักขะทุดตัง อะปายะมุขัง	การเป็นนักเล่นการพนัน เป็นทางแห่งความเสื่อม
สุราธุตฺตํ อปายมุขํ	สุราธุตตัง อปายะมุขัง	การเป็นนักดื่มสุรา เป็นทางแห่งความเสื่อม
โสวจสฺสตา เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ	โสวะจัสสะตา เอตัมมังคะละมุตตะมัง	ความเป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย เป็นมงคลอันสูงสุด
ตโป จ เอตมฺมงฺคลมุตฺตมํ	ตะโป จะ เอตัมมังคะละมุตตะมัง	ความเพียรพยายามละบาป เป็นมงคลอันสูงสุด
ปาปมิตฺตํ อปายมุขํ	ปาปะมิดตัง อะปายะมุขัง	การคบเพื่อนชั่ว เป็นทางแห่งความเสื่อม
นตฺถิ พฺยาธิสโม ริปุ	นัดถิ พะยาทิสะโม ริปุ	ไม่มีศัตรูใดเสมอเหมือน ศัตรูคือความเจ็บไข้
น ปเรสํ วิโลมานิ	นะ ปะเรสัง วิโลมานิ	ไม่ควรใส่ใจ ในคำเสียดสีของผู้อื่น
น ปเรสํ กตากตํ	นะ ปะเรสัง กะตากะตัง	ไม่ควรก้าวก่าย ในหน้าที่ของบุคคลอื่น
อตฺตโน ว อเวกฺเขยฺย	อัดตะโน วะ อะเวกเขยยะ	ควรมั่นพิจารณา ในหน้าที่ของตน
ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ	ธัมโม สุจินโน สุขะมาวะหาติ	ธรรมะ ที่ประพฤติดีแล้ว นำสุขมาให้
ธมฺมจารี สุขํ เสติ	ธัมมะจารี สุขัง เสติ	ผู้ประพฤติธรรม ย่อมอยู่เป็นสุข
ปญฺญาย ปริสุชฺฌติ	ปันยายะ ปะริสุดชะติ	คนบริสุทธิ์ได้เพราะมีปัญญา
กมฺมุนา โหติ พฺราหฺมโณ	กัมมุนา โห-ติ พราหมะโน	คนดี ดีด้วยการกระทำ
อุเปกฺขโก สทา สโต	อุเปกขะโต สะทา สะโต	ผู้มีสติอยู่เสมอ ย่อมมีใจเป็นกลาง
วิชฺชา อุปฺปตฺตํ เสฎฺฐา	วิดชา อุปปัดตัง เสดฐา	มีวิชาความรู้ ดีที่สุด
อปฺปมตฺโต ลภเต ปญฺญํ	อัปปะมัดโต ละภะเต ปันยัง	เมื่อไม่ประมาท ก็ย่อมเกิดปัญญา
วิจกฺขโณ ลภเต ปญฺญํ	วิจักขะโน ละภะเต ปันยัง	การมั่นพินิจพิจารณา ย่อมเกิดปัญญา
นตฺถิ ปญฺญา อฌายิโน	นัดถิ ปันยา อะชายิโน	การไม่พินิจพิเคราะห์ ย่อมไม่เกิดปัญญา
สุสฺสูสํ ลภเต ปญฺญํ	สุดสูสัง ละภะเต ปันยัง	การตั้งใจฟัง ย่อมเกิดปัญญา
มนาปทายี ลภเต มนาปํ	มะนาปะทายี ละภะเต มะนาปัง	ให้สิ่งที่ถูกใจ ย่อมได้รับสิ่งที่ถูกใจ
นยํ นยติ เมธาวี	นะยัง นะยะติ เมธาวี	นักปราชญ์ ย่อมแนะนำในสิ่งที่ควรแนะนำ
ขนฺติ หิตสุขาวหา	ขันติ หิตะสุขาวะหา	ความอดทน นำสุขมาให้
อสฺสมิมานสฺส เอตํ สุขํ	อัดสะมิมานัดสะ เอตัง สุขัง	ละความยึดมั่นถือมั่นเสียได้ ย่อมเป็นสุข
นตฺถิ วิชฺชาสมํ มิตฺตํ	นัดถิ วิดชาสะมัง มิดตัง	ไม่มีมิตรใดเสมอเหมือน มิตรคือความรู้

พุทธศาสนสุภาษิต	คำอ่าน	คำแปล
โสปิ ตาทิสโก โหติ	โสปิ ตาทิสะโก โหติ	คบคนเช่นใด ก็เป็นคนเช่นนั้น
ธีโร จ สุขสํวาโส	ธีโร จะ สุขะสังวาโส	การอยู่ร่วมกับปราชญ์ เป็นความสุข
สนาถา วิหรถ มา อนาถา	สะนาถา วิหะระถะ มา อะนาถา	จงอยู่อย่างมีหลักยึด อย่าเป็นคนไร้ที่พึ่ง
รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ	รักเขยฺะยะ นัง สุรักขิตัง	ควรรักษาตนไว้ให้ดี
อตฺตนา กตํ ปาปํ สงฺกลิสฺสติ	อัตตะนา กะตัง ปาปัง สังกะลิดสะติ	ตนทำชั่ว ตัวเองก็เศร้าหมองเอง
อตฺตนา อกตํ ปาปํ วิสุชฺฌติ	อัดตะนา อะกะตัง ปาปัง วิสุดชะติ	ตนไม่ทำชั่ว ตัวเองก็บริสุทธิ์
อุกฺกฏฺเฐ สูรมิจฺฉนฺติ	อุกกัดเถ สูระมิดฉันติ	เมื่อเกิดเหตุร้ายแรง ย่อมต้องการคนกล้า
มนฺตีสุ อกุตูหลํ	มันตีสุ อะกุตูหะลัง	เมื่อเกิดข่าวตื่นเต้น ย่อมต้องการคนหนักแน่น
อตฺเถ ชาเต จ ปณฺฑิตํ	อัดเถ ชาเต จะ ปันทิตัง	เมื่อเกิดเรื่องราวลึกซึ้ง ย่อมต้องการบัณฑิต
สมคฺคา สขิลา โหถํ	สมัคคา สะขิลา โหถะ	จงสามัคคีมีน้ำใจต่อกัน
โย จ ปุตฺตานมสฺสโว	โย จะ ปุดตานะมัดสะโว	บุตรที่เชื่อฟังบิดามารดา คือบุตรที่ประเสริฐ
อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ	อาหุเนยยา จะ ปุดตานัง	มารดา เป็นผู้ที่ควรเคารพของบุตร
สุขา มตฺเตยฺยตา โลเก	สุขา มัดเตยยะตา โลเก	การปฏิบัติดีต่อมารดา เป็นความสุข
สุโข ปุญญสฺส อุจฺจโย	สุโข ปุนยัดสะ อุดจะโย	การสร้างสมความดี นำสุขมาให้
นิปฺผนฺนโสภิโน อตฺถา	นิบผันนะโสภิโน อัดถา	ประโยชน์ย่อมงดงาม เมื่อทำสำเร็จ
อนุมชฺฌํ สมาจเร	อะนุมัดชัง สมาจะเร	พึงประพฤติตน ให้พอเหมาะพอดี
สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ	สะกัมมุนา โห-ติ ผะลูปะปัดติ	ผลที่สำเร็จ ย่อมมีได้ด้วยการกระทำของตน
นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา	นิดชัดติพะลา ปันทิตา	ผู้หมั่นไตร่ตรองโดยพินิจพิเคราะห์ ชื่อว่าเป็นบัณฑิต
น มชฺเชถ ยสํ ปตฺโต	นะ มัดเชถะ ยะสัง ปัดโต	เมื่อได้ยศแล้ว ไม่พึงมัวเมา
สํวเร วิวรานิ จ	สังวะเร วิวะรานิ จะ	พึงระวังตน มิให้เสื่อมเสีย
อหาโส อตฺถลาเภสุ	อะหาโส อัดถะลาเภสุ	เมื่อสำเร็จผลสมประสงค์แล้ว ไม่ควรเหลิงลอย
ลทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ	ลัดโท ธัมมัง นะ ปัดสะติ	ผู้มีความโลภ ย่อมมองไม่เห็นธรรม
อิจฺฉา นรํ ปริกสฺสติ	อิดฉา นะรัง ปะริกัดสะติ	ความยาก ย่อมชักพาคนไปต่างๆ
กุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติํ	กุดโท ธัมมัง นะ ปัดสะติ	ผู้โกรธ ย่อมมองไม่เห็นธรรม
โกธโน ทุพฺพณฺโณ โหติ	โกทะโน ทุบพันโน โหติ	คนมักโกรธ ย่อมมีผิวพรรณไม่งาม
โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ	โกทัง คัดตะวา สุขัง เสติ	ขจัดความโกรธได้ ย่อมอยู่เป็นสุข
สติ โลกสฺมิ ชาคโร	สะติ โลกัดสะมิ ชาคะโร	สติ เป็นเครื่องตื่นตัวในโลก
สีลํ อาภรณํ เสฎฺฐํ	สีลัง อาภะระนัง เสดถัง	ศีล เป็นเครื่องประดับอันประเสริฐ
สีลํ กวจมพฺภุตํ	สีลัง กะวะจะมับพุตัง	ศีล เป็นเกราะคุ้มครองอันอัศจรรย์
สํวิภชฺชญฺจ โภชนํ	สังวิพัดชันจะ โพชะนัง	เมื่อมีโภคทรัพย์แล้วรู้จักแบ่งปัน เป็นการดี
อตฺถพฺยาปตฺติ อพฺยโถ	อัดถะพยาปัดติ อับพยะโถ	เมื่อถึงคราวสูญเสียประโยชน์ ไม่ควรหมดกำลังใจ